Bandandersmuseum

En mulig definisjon kan være: «Kommunikasjon er den prosessen der en person, gruppe eller organisasjon (sender) overfører informasjon til en annen person, gruppe eller organisasjon (mottaker) og der mottaker(ne) får en viss forståelse av budskapet». Kommunikasjon er også definert som: «Den prosessen som har tankens enhet som mål.»

Når mennesker kommuniserer med hverandre, spiller den ikke-verbale delen av kommunikasjonenen en avgjørende rolle. Assosiasjoner, idéer, predisposisjoner og følelser påvirker hvordan informasjonen blir oppfattet og tolket av dem som kommuniserer.

-Wikipedia

Ja takk, begge deler.

Eg innser det og  innrømmer det gjerne. Eg må vere eit priviligert menneske. Eg kan  gå utfor inngangsdøra mi, spenne på meg skiene, kome meg ut av gatelyset og så er eg der.

Men skiene var bakglatte sjølv med grøn Swix. Eg kunne sjølvsagt kjøpt meg Swix V05 Polar Festevoks, men reint statistisk ville eg då ha skismurning til år 2354 med mitt forbruk av skismurning for polare strok.

Eg har fått melding frå huseigaren om at låsen på inngangsdøra no er reparert. Eg seier meg lei for at nokre av dykk i periodar har møtt stengde dører her på museet trass i at ar vi marknadsfører oss med at opningstida er 24 timar 7 dagar i veka. Men som sagt, dette skulle no vere i orden. Som dagleg leiar og deltidsresepsjonist, vil eg vere takksam dersom de la inn ei feilmelding på gamlebloggen min om døra skulle gå i vranglås i framtida.  Enklaste måten  å finne fram på er truleg ved å google “dansebandmuseum”. Det skulle vel vere greit å hugse

elles kan alt brukast,
sjølvsyn òg,
enno finst det ei bjørk
som er krokut,
og grannen har eit ordtak
etter far sin

Eller så kan ein stele frå Olav H Hauge sitt dikt “Dikt i dag”

Beint fram den rake vegen
til du er blind og blå!
So heitte det ein gong
ein adelsmann skal gå.
Det trur eg no for min part
berre so måteleg på.

Det er det mest karslege,
det skal vera sant,
og høver store heltar,
men ikkje nett ein fant,
som ikkje trur at alt
er plent svore og bant.

Det nyttar ikkje å renna
mot berget, hard og bratt.
Då fær du gå ikring,
og prøva å finna att
den leidi du veik ifrå,
og segja til berget: Statt!

Eg vilde rida glasberg
i blindøygt ofsemod,
men datt nedatt som ein skinnfeld
med dei hine stod og lo.
So tok eg til å krabba
og ta det meir med ro.

Til tronge glipar kjem eg,
til svarte stygge stryk.
Då lyt eg ganga langs med,
og sjå at fuglen fyk.
For bøygjer ein seg ikkje,
so veit ein at ein ryk.

Eg vavrar rundt i ulende
og riv meg sårt til blods
og leitar meg attende,
og det gjeng trått til fots.
So ser eg atter médi,
og eg vert glad til mods.

OLAV H. HAUGE – Glør i oska. 1946

“Tiltak ved avvik
Oppdatert 25.01.2010, 14:16 | Når det oppstår problemer på jernbanen iverksetter NSB ekstra tiltak for å få kundene fram. I hovedsak innebærer det buss eller taxi istedenfor tog. Det nye tiltaket innebærer at tog kan erstatte tog under gitte omstendigheter.”

Ja, ein kan alltids håpe. Men med 150 km til næraste trafikkerte jernbaneline, må eg nok belage meg på å vente ei stund.

Det var ein nydeleg novembersøndag. Den lave ettermiddagssola forgylte heile verda, ein måse flaug over hovudet mitt og knuten på den høgre skolissa mi hadde gått opp. Fjøra lukta ikkje fjøre, men denne ubeskriveleg gode, salta lukta ein kan kjenne på kalde haustdagar.Eg trur det er lukta av hav. Og det var pause i cupfinalen mellom Aalesund og Molde. Alt dette dukka opp då eg såg att dette biletet.

Men eg har øydelagt mang ein arbeidsdag med å lure på om eg verkeleg hugsa å slå av kaffitraktaren.

Eg sluttar aldri å forundre meg over korleis vi er ihopskrudde.