Bandandersmuseum

Austefjorden, sett frå Folkestadferja. Og jammen har ikkje ein bit av Rotsethornet snike seg med i venstre biletkant. Og det skal de vite. Å legge ut bilete av Rotsethornet som ligg i Volda(verdas styggaste fjell i fylje mange av mine sambygdingar), sit langt inne for ein Ørsting.

Eg er oppvaksen med  ei  naiv tru på at NRK har vore til å stole på  Stort sett.  Når eg set meg ned med frukostkaffien med radioen innstilt på NRK P1, klokka passerer halvslag og det er tid for Dagsnytt, har eg innbilt meg at einkvan har sete og vurdert: ” Kva bør no seiast for at lydarane skal få eit så sant bilete som råd av det som skjer i verda”. Sjølvsagt utfrå ein nordmann sin synsstad,då. Men no registrerer eg stadig oftare ….

På mandag: Meir om dette i PULS på NRK1 i kveld
På tysdag: Meir om dette i Brennpunkt på NRK1 i kveld
På onsdag: Meir om dette i Forbrukerinspektørene på NRK1 i kveld

Dette kan sjølvsagt ikkje vere tilfeldig, men kanskje  ikkje  alvorleg heller,  i og for seg Men om dette skulle få lydarane til å lure på om det ligg skjulte motiv bak utvalet av nyhende  generelt, vil dette vere øydeleggande for truverdet. Og då vert det vel alvorleg likevel.

Ein har faktisk valet: Skal eg legge merke til det, eller late vere. Men no byrjar det altså. Kvar morgon, om skylaget tillet det, leikar morgonsola seg med raudfargen i Saudehornet. Det varer nokre minutt og eg kan fylje med på det her frå kontorplassen min. Felles-IXUS ´en låg lett tilgjengeleg på eit skrivebord her, så eg tenkte de skulle få sjå på utsikta mi.

Eg trur ein tener på å legge merke til slike ting. Eg trur at endåtil arbeidsgjevaren min tener på at eg legg merke til slike ting. Men det kan eg sjølvsagt ikkje dokumentere. Det einaste som let seg dokumentere er at eg har nytta 5 minutt av arbeidstida mi til å skrive dette innlegget.

Tenkte berre de skulle få sjå korleis utsikta var frå andre sida av båten.  Det vart lite kaffi og svele denne kvelden. Den spisse tinden de ser inst i Hjørundfjorden er Hornindalsrokken. Ein tur dit er absolutt å anbefale. Kanskje vi møtest der neste sommar ?

Undersjøiske fastlandssamband har sin pris. På minst to måtar.

Eg har ikkje nedbørmålar sjølv. Det eg har er eit lite hol i regnbuksa mi. Når eg kjenner det renn vatn nedover leggen, veit eg at “no regnar det skikkeleg”. Ein behøver vel kanskje ikkje vere paranoid om ein føler seg litt forfylgd ein slik dag.

Eg veit ikkje kven som har den beste utsikta av elgen i solnedgang eller lammet mot solnedgangen. Men framtidsutsiktene til dette lammet er i alle fall usikre.

Fritt etter ein ide frå Rune, som har ein fantastisk fin biletblogg.

På skulen lærer vi at dei aller fleste stoff kan vere i 3 ulike aggregattilstandar; fast stoff, væske og gass . Vatn finn vi til dømes som is, flytande vatn og vassdamp.

Men alle som har vore ute ein haustdag med ei snøgrensa som går opp og ned mellom hårgarden og skosålane, veit at dette er berre tull.  Vatn har ein 4. tilstand som ikkje er nemnd i  faglittereaturen; “seigt regn”.  Sidan dette er eit naturfenomen det ikkje har vore forska på, er det ikkje mykje eg kan skrive om dette seige regnet, bortsett frå at vatn er på sitt aller kaldaste i den 4. aggregattilstanden.

Eg har ein gitar og eg har ein Korg Pandora som eg har arva etter son min. Pandoraen er ein slik multieffektboks som seriøse gitaristar fnys av, men for meg er boksen ei kjelde til mykje enkel glede. Eg kan velje ein rytme, legge på nokre takter med komp og så er eg i gang.

I helga var eg  på 30 års jubileum for artiumen min og  det gjekk opp for meg at vi var omlag midt mellom russetida og foventa endestasjon.  Eg spurde meg sjølv : “Bør denne oppdaginga få konsekvensar for liv og prioriteringar ?” Noko godt svar på det spørsmålet sit eg sjølvsagt ikkje inne med enno, men ein ting er eg sikker på  og det er at det byrjar å verte knapt med tid for langsiktige strategiar og  karriereplanlegging.  Det er kanhende tida for å priortere det som gir meining og glede her og no.

Det var akkurat det eg gjorde då eg tok med meg frukostkaffien ned i kjellaren, leita fram gitaren, stilte Korgen på “Funk_2″, spelte inn fire takter med akkordar og reiste på tur. Resultatet, med alle sine feil og manglar, finn du i fullstendig  råformat nedanfor. Det er ein av konsekvansane av denne nye “innsikta” mi. Redsla for å syne feil, manglar, det uperfekte, skal få mindre makt.

 Heismusikk_1