Like sikkert som at alt må ha ei rot, er det at ingenting kan vekse uendeleg i ei endeleg verd
Eg skulle likt å sjå dei matematiske likningane som skulle til for å rekne ut at nysnøen ville legge seg akkurat slik. Eller kanskje ikkje. Teoretisk hydrodynamikk er forferdeleg kompliserte saker.
Men i går morgon hadde det laga seg slik. heilt av seg sjølv.
No tenner vi det første lys,
åleine må det stå.
Vi ventar på det vesle barn
i krubba lagt på strå
og danna Skorgeura og noko som må ha vore ei enorm flodbylje. Her ser du staden fjellet stod på. Om du vil vite meir om denne unike staden, kan du sjølvsagt lese denne NGU-rapporten. Men det kan ikkje samanliknast med å ta seg ein tur sjølv.
Men om nokon likevel skulle finne på å spørje meg kva for musikk eg måtte ha med meg om eg skulle hamne åleine på ei aude øy, ville eg ikkje vere i tvil om at noko av Bruce Cockburn måtte vere med i bagasjen.
kor melankolsk er dette biletet ?
Kvar vert digitale bilete av når du slettar dei ? Gjer det nokon skilnad at dette biletet vart spart for å hamne i den store gløymsla i siste sekund? Av og til tek eg meg sjølv i å grunde på slike ting. Kan det vere sunt ?
Var på kurs i dag. Pausane var fine dei og. Dette er litt av det som er kåra til den 10. finaste utsikta i landet. Ser du kvar eg var ?
“ Ting utviklar seg og vi må sjå inn i framtida.” Vi høyrer stadig at desse orda vert nytta som grunngjeving for å gjennomføre upopulære tiltak. Denne gongen kjem utsegna frå styreleiar i Fjord1 Fylkesbaatane, Jarle Skartun, i samband med avgjerda om å bytte ut det 150 år gamle kompaniflagget. Ei avgjerd som har utløst det reine folkeopprøret i nabofylket. Folket rasar, men “ting utviklar seg og vi må sjå inn i framtida.” Ja, då så.
På skulen lærer vi at ei rett line som går gjennom to punkt er eintydig definert. Av og til lurer eg på om vi går rundt og innbiller at framtida ligg på ei rett line som går gjennon i går og i dag. Men historia gjev oss få haldepunkt for at det er slik det heng saman etter det eg kan skjøne. Skyminga er det sjølvsagt ikkje så mykje vi kan gjere med, men eg likar å tru at vi ved å setje oss mål og å arbeide for å nå dei, kan påverke den retninga Utviklinga tek og dermed også kvar framtida ligg.
Det var meldt sterk kuling ved Stadt. Det er rett borti her. Så eg kunne vel ikkje vente anna.
Kris Kristofferson har laga mykje som eg set stor pris på. Mellom anna songen “The last thing to go”. Siste verset og refrenget går slik:
Love is the reason we happened at all
And it paid for the damage we done
And it bought us the freedom to fall into grace
On our way to our place in the sun
Every hard rocking wreck on the highway
Every heartbroken rule of the road
Every true thing we wrote on the wind is still singing
Love is the last thing to go
Han kan få sagt det, han Kristofferson.
eg las ei bokmelding inne hjå Avil her ein dag og ut frå det ho skriv om boka, Jern av Torgrim Eggen, vart eg litt nyfiken. Eg siterer litt frå meldinga:
-Eg forstår at forlaget, journalistane og kritikarane har lyst til å henge seg opp i kor edgy og oppdatert og spanande dette med internett og konspirasjonsteoriar og religion er.
-Eg vil berre få lov til å påpeike at boka er festleg litteratur.
Massiv research, leikande språkbruk, tydelege karakterar (først gjenkjennande tatt på kornet, og deretter viser det seg at det er dine eigne fordommar som blei tatt på kornet)
Jaudå, dette verka å vere ei bok eg kunne like å lese. Sjølv las eg for få år sidan mange Peak Oil bloggar og støytte på mykje rart. Frå det saklege og ekstremt kunnskapsrike til nokre som gjekk Johannes Openberring ein høg gang. Kanskje på grunn av alle eksentrisitetane vart ”Peak Oil arar” gjerne gjorde til lått og løye, men ein høyrer ikkje så mykje om det lenger. Det kan verke som om dei harde fakta som låg til grunn for “rørsla” stilletiande har blitt tekne opp i den kollektive bevisstheita (kan nokon hjelpe meg med eit godt nynorskord). I alle fall i høgare luftlag. Det er ikkje lenger mange som trur at oljen vil vare evig, sjølv om enkelte oppfører seg slik.
Så eg sat klar til å sende bestillinga til Haugen Bok. Eg hadde endåtil leita fram bankkortet. Men så hadde det seg at eg nettopp hadde henta avisa og ho låg oppslegen på ein tosiders artikkel om forskinga til Harriet Bjerrum Nielsen. Ho hadde fylgt utviklinga til ei skuleklasse frå dei byrja på skulen i 1992 til dei gjekk ut i 2002. og forskinga har resultert i boka ”Skoletid”. Utfrå det eg las i artikkelen i Vårt Land ombestemte eg meg på flekken og bestilte ”Skoletid” i staden for ”Jern”. Eg jobbar med 16-19 åringar og er forviten på å vite meir om kven dei eigentleg er og kva ballast dei har, desse nye 16-åringane som dukkar opp, som frå ingenting, kvar august. Eg skal ikkje skryte av å ha lese heile boka allereie, men eg har funne eit avsnitt som for meg er verd heile boka. Eg siterer:
-Mennesker er ikkje som bølger, skyformasjoner og snøkrystaller. Mennskets utvikling skyldes ikke naturlover, men de sosiale og dermed foranderlige sammenhengene de deltar i, og de er selv med på å skape, fortolke og forhandle ”sin form”. Regelmessige mønstre kan oppstå fordi en gitt gruppe har noen livsbetingelser og kanskje deler av en historie felles. Men poenget om at variasjon er det som skaper mønsteret og ikke truer mønsteret, at mønstre av orden og uorden veksler avhengig av perspektivet, og at det regelmessige og det unike eksisterer som to sider av samme mynt, er et brukbart bilde også når det gjelder kompleksiteten i sosiale grupper.
Kornhausten i Noreg vert truleg den dårlegaste på 25 år. Konsekvensen ? Jau, fare for auka import. Skjønar vi kor privilgerte vi er ?
Eg fekk ikkje med meg innhaldet i 68-opprøret. Skræmande svart/kvitt bilete på TV-skjermen synte langhåra ungdommar som slåst med politiet i gatene og ramponerte butikkar. Og eg tykte det var heilt forferdeleg at folk kunne oppføre seg slik. I ettertid har eg sjølvsagt lært leksa mi: At opprøret var eit naudsynt brot med antikvariske normer og stivna autoritetar, eit opprør mot urett, krig og materialisme.
Men kva skjer når det såkalla opprøret vert det normale og opprørarane vert sjølve “det etablerte” ? Eg har tenkt litt på det i det siste og no sist helg las eg ein artikkel i Morgenbladet som fekk meg til å tenkje vidare. Du finn artikkelen her:
“Du er hva du har spist”. Mellom anna fosfor. Men kvar kjem dette fosforet i frå? Om du vilvite meir om det, var her utruleg mykje å hente her.
Archive for Kva las eg no ? »
Siste kommentarer