Vegen heim

Kortaste vegen mellom meg og Oslo går over Sognefjellet via Fjærland -og Utstranda. Vi køyrde sørover søndag 18. juli. Frå Flå og sørover i eit uhorveleg regnver. Eg registrerte knapt at vi køyrde langs Tyrifjorden.

Torsdag 28. køyrde vi over Sollidhøgda i strålande solskin på veg heim. Vi visste alle kva som venta nokre kilometer lenger framme, men ikkje at Holsfjorden skulle ligge sveipt i lav morgonskodde. Ved Utstranda køyrde vi langs politisperringane og forbi eit blomehav. I vegkanten stod vaksne og born med bøygde nakkar, vende mot Utøya som låg der ein stad ute i skodda.

Akkurat i det vi passerte stakk sola gjennom det tynne skoddelaget og i bakspegelen kunne eg sjå Utøya stige fram or disen og brått ligge bada i sol. Det var då det slo meg; vegen heim vil for alltid gå via Utøya. Og om vegen ein gong i framtida skulle verte lagt om, vil ikkje det forandre saka det minste.

2 tanker om “Vegen heim

  1. Elisabeth

    Du sier det så vakkert. Og klokt i sin enkelhet.

    Jeg dro samme veien for noen år siden, få jeg bodde i. Oslo og skulle på besøk til Sunnmøre. Jeg var våken hele turen, midt på natta, for landskapet og utsikta bare MÅTTE jeg få med meg. Mitt fine lille land… 😉

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *