Livslygna mi vs. Gaasland og Listhaug

I Noreg har vi forskarar som forskar på lønsemda og effektiviteten i norsk landbruk. Ivar Gaasland ved universitetet i Bergen er kanskje den mest profilerte av dei for tida. Han sit mellom anna i det regjeringsoppnemnde utvalet som skal vurdere marknadsreguleringane i landbruket. I 2010 disputerte han til doktorgrad og i avhandlinga si kjem han fram til at å bruke pengar på landbruk, det er noko av det mest bortkasta ein nasjon kan gjere. Ikkje rart at mannen er omfamna av Frp og vart invitert som føredragshaldar på Frp sitt landbruksseminar i 2012. (Føredraget hans finn du lett på Youtube).

Gaasland leverte varene. Ingen tvil om det. Landbruket får absurd mykje pengar i høve til det vi får att. Norske forbrukarar, folk flest, får ingenting att for å betale bøndene astronomiske tilskot. Klart at dette er mat for Mons.

Men midt i alt dette som er så deprimerande for ein som insisterer på å få leve på ein lygn (eg er trass alt berre eit gjennomsnittsmenneske), beit eg meg merke i ein ting. Han seier nemleg at i den grad ein likevel vel å støtte landbruket, så skal pengane brukast på «områder der det eksisterer markedssvikt», som økonomen kallar det. Det vil seie fellesgode som matvaretryggleik, kulturlandskap og biologisk mangfald. Sjølve produksjonen av mat er ikkje støtteverdig.

Her må nokon ha sove i timen, for eg kan ikkje skjøne anna enn at det er akkurat det stikk motsette Listhaug prøvde seg på, med auka støtte til produksjon. FrP-politikararar har lært seg å seie at bønder er sjølvstendig næringsdrivande og ideologien deira seier at varer som kan produserast, stykkast opp og seljast, ikkje skal støttast, subsidierast eller møte handelshindringar. Det heile vert med andre ord svært forvirrande og inkonsekvent.

Eg ser at FrP no, etter at KrF og V no har fått pynta litt på greinaløysa, framleis ser på avtalen som ein siger, eit steg i rett retning. Men det er ikkje eit steg i rett retnig. Det er to. Begge går i feil retning, men ikkje same vegen.
+

En tanke om “Livslygna mi vs. Gaasland og Listhaug

  1. Elisabeth

    Helt, helt enig. Og det han virker å overse i sin argumentasjon, er de fordyrende leddene mellom bonde og forbruker. Pluss at verken landbruk eller andre ting bare kan måles i penger når det er snakk om fortjenesten for et land. Jeg mener, hva skal vi da med f.eks. utdanningsinstitusjoner?

    Man kan bli frustrert av mindre. Jeg beundrer de som holder ut i motvind. Og ser frem til å stemme ved neste valg.

Legg igjen en kommentar

Din e-postadresse vil ikke bli publisert. Obligatoriske felt er merket med *